Ο ΠΟΤΗΣ
Πρέπει να πω ότι δεν έπινα από πάντα. ''Ο Πότης'' είναι το καλύτερο βιβλίο που διάβασα αυτό το καλοκαίρι και που περίμενα με υπομονή να το σχολιάσουμε στην Λέσχη Ανάγνωσης η Βιβλιοπαρέα αλλά με όλες αυτές τις άσχημες συνθήκες που επικρατούν , λόγω πανδημίας και φυσικών φαινομένων δεν τα καταφέραμε. Όμως επειδή το βιβλίο αυτό το λάτρεψα δεν γίνεται να μην σας το παρουσιάσω. Ο Hans Fallada είναι δεξιοτέχνης του είδους, και τι εννοώ εγώ με αυτό σαν Παρασκευή: Ξεχωρίζει με τον τρόπος γραφής του, έχει αυτή την διεισδυτικότητα και την αφηγηματική δύναμη που σε κατακλύζει, η αφήγηση του ήταν τόσο άμεση , τόσο λεπτομερείς, τόσο ρεαλιστική, τόσο κινηματογραφική, που δεν σου αφήνει περιθώρια να μην κατανοήσεις την ψυχοσύνθεση του ήρωα και τα χαρακτηριστικά της εποχής εκείνης. Τι ωραίο πράγμα και αυτή η μέθη! Ν΄αφήνεις να σε παίρνει το ρεύμα της λησμονιάς, να βυθίζεσαι στο λυκόφως , και πιο βαθιά ακόμα, σ΄ένα σκοτεινό βαθύ, χωρίς συναίσθημα – αποτυχίες, τύψεις, όλα ξεμα...