ΒΙΒΛΙΟ: ΤΕΤ-Α-ΤΕΤ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΔΡΙΜΗΣ

 Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΓΛΥΚΙΑ.

Η Μαρία λαχταρά τη ζωή, θέλει να ερωτευτεί.

 Δεν θέλει να υπάρχει, θέλει να ΖΕΙ!

    Η Παρασκευή Παρίσση γράφει για το βιβλίο Τετ-α-τετ της Μαρίας Δρίμης, ένα έργο της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας όπου αναμφισβήτητα προκαλεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη λόγω θεματικής. 

    Η νουβέλα δημοσιεύτηκε το 2025 από τις εκδόσεις Εστία ( βιβλιοπωλείο της ΕΣΤΙΑΣ, 140 χρόνια βιβλία)  

Βιβλίο: Τετ- α- τετ

  Οι πρώτες λέξεις που ο αναγνώστης συναντά στο βιβλίο είναι από το ποίημα Το σώμα μου κι εγώ1 του  Γιάννη Βαρβέρη. Αυτό το ποίημα προοικονομεί την ιστορία του Τετ-α-τετ.

Έχουμε πολύ ταξιδέψει

Το σώμα σου κι εγώ

Έχουμε φανταστεί

Όσο ένα σώμα κι ένα εγώ

Μπορούν να φανταστούν 

    Στη νουβέλα αναπτύσσονται δυο χαρακτήρες,  δυο γυναίκες, δυο αδερφές, δυο σιαμαία κορίτσια που το σώμα τους είναι ενωμένο στον κροταφικό λοβό, όπως τα μήλα που κοσμούν το εξώφυλλο του βιβλίου (σχεδιασμός της Ρεβέκκα Βιτάλ). Η ένωση τους, η «εξ αδιαιρέτου ζωή» τους αποκαρδιωτική. Μπορείτε να αφιερώσετε λίγο χρόνο να το σκεφτείτε; Ακόμη και στις μέρες μας άνθρωποι, όπως η Μαρία και η Άννα αντιμετωπίζονται από την κοινωνία λες και έχουν ξεπηδήσει από βιβλία φαντασίας του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν.2 

    Η Μαρία Δρίμη επιλέγει μια θεματική στο βιβλίο της για ευαίσθητους αναγνώστες. Οι σιαμαίοι δίδυμοι είναι μια σπάνια ιατρική κατάσταση όπου δύο άνθρωποι παραμένουν σωματικά ενωμένοι σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Οι προκλήσεις, οι κίνδυνοι και οι δυνατότητες διαχωρισμού δεν είναι πάντα εφικτές, όπως και στις ηρωίδες μας, της Μαρίας και της Άννας. 

    Η ιστορία αναπτύσσεται μέσα από το βλέμμα και την οπτική της Μαρίας, η οποία από την αρχή παίρνει ξεκάθαρη θέση προς τον αναγνώστη λέγοντας: «Σκέφτομαι να γράψω ένα βιβλίο για τη ζωή μου».3  Και εδώ ο αναγνώστης ξεκινά το ταξίδι του στον κόσμο των κοριτσιών όπου μοιράζονται σαράντα πέντε χρόνια κοινή ζωή. Η καθημερινότητα τους αβάσταχτη. Ο ρατσισμός δίχως όρια. Οι σκέψεις τους δυνατές και εξομολογητικές ώστε να ταρακουνούν και να αφυπνίζουν.

    

Μαρτύριο να μην έχεις δική σου σκέψη και να την μοιράζεσαι.

    Με απλή, σταθερή, άμεση και μεστή γραφή η συγγραφέας μεταφέρει τον αναγνώστη στον κόσμο των κοριτσιών. Η αλήθεια μια φωτογραφική αναπαράσταση. Το μεγαλύτερο κομμάτι της δράσης υλοποιείται στο πατρικό τους, στην μονοκατοικία στο Μοσχάτο που βρίθει από τις δυσκολίες της ζωής τους και από τις σκέψεις της Μαρία: «Κοιμόμαστε σε διπλό κρεβάτι, ξυπνάμε την ίδια ώρα, τρώμε μαζί πρωινό, πάμε μαζί στην τουαλέτα».4 Αλλά το μεγαλύτερο μαρτύριο είναι οι σκέψεις τους που μπερδεύονται αναμεταξύ τους σαν ανεπιθύμητες παρενθέσεις όπως σημειώνει η συγγραφέας.

    Μέσα από το μεγαλείο των αντιθέσεων που παρουσιάζει η Μαρία Δρίμη στο κείμενο της αναδεικνύονται οι διαφορές που έχουν στον χαρακτήρα και στην εμφάνιση τους τα δυο κορίτσια. Αλλά οι πιο ωραίες αντιθέσεις είναι σε σχέση με τη μητέρα τους που προβάλλονται τονίζοντας το πρόβλημα της επιβίωσης τους. Επίσης οι παραλληλισμοί δίνουν έμφαση στην ιστορία Τετ-α-τετ με την αναφορά στους δίδυμους πύργους,5  αλλά και στις απόκριες.6 Άκρως εντυπωσιακή είναι και η πληροφορία για τα πρώτα συνδεδεμένα δίδυμα, τους αδελφούς Μπάνκερ, οι οποίοι γεννήθηκαν στις 11 Μαΐου του 1811 στο Σιάμ, στη σημερινή Ταϊλάνδη, ιδού και το όνομα.7Οι ημερομηνίες σημειώνονται με ακρίβεια από τη Μαρία που δεν αφήνει τίποτα απαρατήρητο. 

 

    Η Μαρία είναι ανήσυχη ψυχή, γράφει, διαβάζει όπως την Αστροφεγγιά του Ιωάννη Μ. Παναγιωτόπουλου, δεν παρακολουθεί τηλεόραση, της αρέσει το θέατρο, θέλει να ζει, να αγαπάει και να αγαπιέται. ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΡΩΤΕΥΤΕΙ! Ενώ από την άλλη πλευρά η αδερφή της, η Άννα, η οποία παρουσιάζεται από την οπτική της Μαρίας φαίνεται να είναι αστεία, φοβητσιάρα, αγχωτική, ανασφαλής, κυνική, ειρωνική, να βλέπει συνέχεια τηλεόραση και να σκρολάρει στα social media 

    Όμως το ημερολόγιο της Μαρίας είναι το στοιχείο εκείνο που προδιαθέτει τον αναγνώστη και τον προετοιμάζει να εισέλθει και με τα δυο του πόδια στο σπιτικό τους. Στα δικά τους παπούτσια δεν χωρεί αλλά νιώθει το μαύρο χρώμα πάνω στις λευκές σελίδες, τις λέξεις! Οι περιγραφές της για τα σιαμαία δίδυμα κατατοπίστηκες ώστε να μην αφήνουν αναπάντητα ερωτήματα. Τα παιχνίδια της παιδικής τους εποχής, γεννημένες το έτος  1977, χαμένα μέσα στη βουή του χρόνου. Αλλά το πιο συγκλονιστικό είναι η αντιμετώπιση των παιδιών, των σκληρών κριτών της ζωής. 

    Και που καταλήγει αυτό το δύσβατο μονοπάτι της ζωής; Η Μαρία προνοεί το τέλος αλλά πριν από αυτό, μιλάει: 

«θα πεθάνουμε με την παρθενιά μας ανέπαφη, ακέραια. Σαν την κουρτίνα της κουζίνας που κρέμεται στη θέση της, η ίδια όλα τα χρόνια. Είναι από καλό ύφασμα, αθάνατη, λέει η μητέρα. Έτσι κι εμείς, αιώνιες απείραχτες, παρθένες. Σκατοκατάσταση χωρίς διέξοδο»8

.  

    Η ένωση δυο ανθρώπων είναι λυτρωτική όταν είναι επιλογή. Η ελευθερία είναι τρόπος ζωής είτε στον επίγειο παράδεισο είτε στην επίγεια κόλαση αναλόγως σε ποια όχθη βρίσκεται ο άνθρωπος. Καημός ο έρωτας για τις ηρωίδες του βιβλίου. Είναι γυναίκες. «Πως είναι να είσαι γυναίκα;»  ρωτάει η Μαρία.9Τα ρούχα, τα καλλυντικά, το κομμωτήριο είναι βασικά για τις γυναίκες ώστε να νιώθουν οι ίδιες θηλυκά.  Όμως πάνω απ΄ όλα είναι άνθρωποι. Έχουν επιθυμίες, έχουν λαχτάρες. Ο έρωτας, το σεξ, η αγάπη όλα αυτά τα θεϊκά δώρα δεν βρίσκουν παραλήπτη στο σπιτικό του Μοσχάτου. Όλοι οι προβληματισμοί αναδεικνύονται με αληθοφάνεια μέσα από το Τετ-α-τετ, μέσα από ένα σύγχρονο βιβλίο που μιλά στην καρδιά του αναγνώστη για τη διαφορετικότητα και τις καθημερινές δυσκολίες όπου αντιμετωπίζουν οι ηρωίδες σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο.

    Στο βιβλίο συναντάμε διακειμενικά στοιχεία όπως «Γλυκά θα κοιμηθούμε σαν παιδάκια που όλη τη μέρα έκλαψαν κι αποστάσαν από το ποίημα» του Κώστα Καρυωτάκη.10  Καθώς και στίχους από το ποίημα Ο καιόμενος του Τάκη Σινόπουλου.11 «Όμως εκείνος καιγόταν μοναχός. Καταμόναχος» και ο νους οδηγείται στη Μαρία, στην κεντρική ηρωίδα μας που πάνω απ΄ όλα είναι γυναίκα!

 Ο καιόμενος

Κοιτάχτε μπήκε στη φωτιά! είπε ένας απ' το πλήθος. Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα. Ήταν στ' αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο όταν του μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια.

Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον αγγίξω με το χέρι μου. Είμαι από τη φύση μου φτιαγμένος να παραξενεύομαι.

Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος; Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά;

Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι. Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις μου είπαν.

Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος. Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.

Γινόταν ήλιος.

Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε.

Ο Ποιητής μοιράζεται στα δυο. 

    Και θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ... η Μαρία γίνεται ο ΗΛΙΟΣ.

   

    Η Μαρία Δριμή γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968. Σπούδασε Ιατρική στο ΕΚΠΑ και εργάζεται ως ιατρός σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του ΕΣΥ. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Φιλολογίας (κατεύθυνση Μεσαιωνικής και Νεοελληνικής Φιλολογίας) της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών.

Βιβλία:

Ρωγμή στον τοίχο (νουβέλα), Ιωλκός, 2022.

Continuum (θέατρο), Βακχικόν, 2023.

Garamond 12 (θέατρο), Κάπα Εκδοτική, 2023.

Ξέρξης (θέατρο), Κάπα Εκδοτική, 2024.

Ο Ορφέας νιώθει ευλογημένος στον Παράδεισο (θέατρο), Βακχικόν, 2024.

Το έργο Garamond 12 ανέβηκε στη σκηνή του θεάτρου “Πορεία” τον Απρίλιο του 2023 σε σκηνοθεσία Sergey Okunev.

Διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και έχουν διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Έχει δημοσιεύσει κριτικά άρθρα σε ηλεκτρονικά περιοδικά (Διάστιχο, Fractal κ.ά.)

    Η Παρασκευή Παρίσση μεγάλωσε στην Εύβοια και ζει στην Καρδίτσα. Σπούδασε Τεχνολόγος Γεωπόνος και εργάζεται στο χώρο της ανακύκλωσης. Είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο πρόγραμμα σπουδών "Δημιουργική Γραφή" στη ΣΑΕ του ΕΑΠ. Έχει πιστοποίηση στη λογοτεχνία και κριτική μελέτη του Β. Βασιλικού από το ΕΚΠΑ και πιστοποίηση επιμόρφωσης δημιουργικής γραφής από το εκπαιδευτικό όμιλο Ευδόκιμος.

  Βιβλίο:  Στο Τετ α τετ η Μαρία Δριμή περιγράφει την όλο προκλήσεις ζωή της Μαρίας και της Άννας, της Μαριάννας ή Άννας-Μαρίας, δύο σιαιμαίων αδελφών που είναι αδύνατος ο διαχωρισμός τους. Η αφήγηση μέσα από τα μάτια της Μαρίας και τις αντηχούσες σκέψεις της Άννας, οι οποίες κοινοποιούνται στην αφηγήτρια μέσω της «ένωσής» τους, παρουσιάζει την οδυνηρή πραγματικότητα μιας «εξ αδιαιρέτου ζωής», όπου η εκπαίδευση, η εργασία, ο έρωτας, οι μικρές καθημερινές συνήθειες και κυρίως η κοινωνική αποδοχή είναι καταστάσεις ανέφικτες για τις δύο πρωταγωνίστριες. Ενίοτε δημιουργούνται διάδρομοι διαφυγής, ωστόσο κι αυτοί συνοδεύονται από ευτράπελα, εμπόδια και ματαιώσεις, μην αφήνοντας τελικά άλλη επιλογή στην αφηγήτρια.

 Σημειωσεις.

[1] Για μια εκτενέστερη ανάγνωση του ποιήματος μπορείτε να επισκεφτείτε τον ισότοπο https://www.neolaia.gr/2021/04/07/to-soma-sou-ki-ego-gianni-varveri/: το συγκεκριμένο ποίημα ανήκει στην 11η ποιητική συλλογή του με τίτλο “Βαθέος Γήρατος”, την οποία δεν πρόλαβε να δει δημοσιευμένη. Όλα τα ποιήματα της συγκεκριμένης ποιητικής συλλογής τα έγραψε την τελευταία τριετία της ζωής του, για την αγαπημένη υπέργηρη μητέρα του.

[2] Ο Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν ήταν Άγγλος φιλόλογος, συγγραφέας, ποιητής και ακαδημαϊκός, σήμερα ιδιαίτερα γνωστός ως ο συγγραφέας των ακόλουθων έργων φανταστικής λογοτεχνίας: Χόμπιτ, Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών.

[3] Μαρία Δρίμη, Τετ-α-τετ, εκδόσεις Εστία, Αθήνα 2025, σ. 9.

[4] Στο ίδιο σ.14.

[5] Στο ίδιο  σ. 26.

[6] Στο ίδιο σ. 32.

[7] Στο ίδιο σ. 53.

[8] Στο ίδιο σ. 46.

[9] Στο ίδιο σ. 106.

[10] Για για τον Κώστα Καρυωτάκη επισκεφτείτε τη βικιπαιδεία , βλ. Στο ίδιο σ. 46.

[11] Για εκτενέστερη μελέτη του Τάκη Σινόπουλου επισκεφτείτε το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, βλ. Στο ίδιο σ. 54.

    Βιβλιογραφικές Αναφορές

    Δρίμη, Μ.( 2025). Τετ-α-τετ, Αθήνα: Εστία.